Susuyoruz yavaÅŸ yavaÅŸ
Çürümeye bıraktık ruhumuzu..
Aslında ruhumuzu özgür bırakıyoruz.
Bir kuÅŸ misalli.
Kanatlar çırpındıkca
Yavaş yavaş ruhumuz bedende çıkacak.
ve sonunda tepeden bakacak bize AÅžK..
Ruhumuzu çaldıktan sonra..
Ve sonra suskunluk dilimizin ucuna düşecek.
Ta ki mezar sessizlıgı
içimizden büyüyunceye kadar.
Belkı kulaklarımıza fısıldanacak
kuçucuk bir mutluluk sesi
Boğazımızda dügümlenecek tek kelime ASK..
Hayat biraz yoracak
Hersey çekip gidecek
Kelimeler yarım kalacak..
Ta ki aşk gözyaşı dökünce.
Yavaş yavaş ruhumuz ölecek
Çalınacak her melodi kalbe dokunacak.
Şarkılar aşka yas tutacak
Yarım kalan bütün sözler dile gelecek
Hayat bir çocuk olarak yeniden dogacak.
Büyüyecek gülecek eğlenecek
Ta,ki aÅŸk kalbe vuruncaya dek.
Biz,ben,sen,ve aÅŸk,olmayacak..
yavaş yavaş lambalar sönecek
Karanlık çökecek ruhun üstüne
Yürekte aşk ölecek ölüm doğacak.
Ruhumuz topraga teslim oldugu an…
Esecek aklımızda sevdanın yelli,
Susacak aÅŸka dair herseyin dili.
solacak mezarımızda
saflığın temizliğin beyaz gülü.
Hayat gözyaşı dökecek
Ruhumuz sevdada birleÅŸecek
Ta’ki aÅŸk kalbe vurunca
YavaÅŸ yavaÅŸ herÅŸey bitecek.
Ruhumuzda çıkıp mezara gidecek AŞK.
Sonra herÅŸey susacak biz gibi..
Susuyoruz yavaÅŸ yavaÅŸ..
ölüme biraktık yüregimizi.
Aslında ruhumuzu konuşturuyoruz.
Yarım kalan sevdalara.
Aslını kaybetmış dogrulara
Bugünlere yarınlara susuyoruz
Ta’ki aÅŸk kalbe vurunca
Hayatta veda ediyoruz.
Toprak ruhu saracak.
Ruhumuzda çıkıp mezara gidecek AÅžK…
hasan selcuk BÄ°RDAL
