Bir Sokak Lambasının karanlığı bekleyişi,
Ağlar durur çimeni ezilmiş yolların sesinde,
Gözyaşları Karışırken mıcırların çıplaklığına,
Ben geleceği karartan bulutların siyahında,
Senin kirpiklerini düşünür varlığını bulmaya çalışırım..
Öyelesine çaresiz ve kırık dökük’ki duygularım,
Anlamını yitirmiş varlığının peşindeyim,
Ruhuma akıtığım zehirde aÅŸk’a büyürSün,
Ne kadar aşık olsada sevdaya iliklerim,
En fazla lambanın yanıp sönmesi kadardır,
aÅŸk’ta özgürlüğüm…
Etrafına aydınlık verecek kadardır ışığı,
AÅŸk’ı meÅŸk sayanlara ibrettir söyledikleri,
Çekilirim köşeye,
Sevdayi avuçlar gölgesinde uyur yüreğim.
Aşklar sıra sıra dizilir ağlamaklı gözlerle,
Özgürlüğünü varlığınla yitirmiş sevdayi bulmaya çalışırım..
Koynumda uyuyan aşk,gözlerinde takılı kalan,
Özgürlüğünü kaybetmiş ruhum mahküm,
Durmadan Sana taşırım damarımdakı kanı,
Ve hasretin sokağımda lambaya yansınırken,
Bir dünya gibi çoÄŸalır hüznün göğsümde…
Yanlızlığımı yaşlandırırım sana ait sokağımın köşesinde,
Sesini duyar gibi olurum bir anda,
Seni seviyorum kelimesinde ne kadar harf varSa,
Hepsinde haykırıyorum aÅŸk’ı sevdayı ve seni,
Dirhem dirhem burnumda geliyor aÅŸk..
Yokluğuna inanan inancım kendini kaybetmeden önce,
Kalbimin her yolunda sevdaya adımlanırdı,
Benmi eksildim inancımda,
yokSa Senmi eksildin İnSanlığından..
Artık yavaşlıyor içimde yaşamak yaşanmadan,
Hayat kendi yanlızlığına ağlar sokağımda,
Ömrüm seni sevmek kadar özgür olmadan,
ki Sevda yürek ister bunuda sen bilmeden,
Ben gidiyorum,yeni adresimde hasretin olmadan..
HaSan SeLcuk BÄ°RDAL…
